Wycieczka do Buffalo: Anchor Bar i stolica skrzydełek świata

Skrzydełko wymyślono 34 km od wodospadów

Większość ludzi stojących przy Table Rock albo na Goat Island nigdy nie zastanawia się, jak blisko są od miejsca narodzin jednej z najbardziej eksportowanych przekąsek barowych Ameryki Północnej. Buffalo leży około 34 km (21 mil) od kanadyjskiej strony wodospadów, mniej więcej 30 minut jazdy samochodem, gdy na granicy nie ma korków, i to właśnie tam skrzydełko kurczaka w formie znanej dziś większości kontynentu — smażone na sucho, obtaczane w maślano-pieprzowym sosie, podawane z selerem naciowym i sosem z sera pleśniowego — po raz pierwszy trafiło na talerz w 1964 roku.

To wystarczająco konkretny powód, żeby przekroczyć granicę międzynarodową na lunch. Ten przewodnik trzyma się tego powodu: Anchor Bar, miejsca ze skrzydełkami, które powstały od tego czasu, oraz kilka przystanków w centrum i nad wodą, wartych połączenia z popołudniem skupionym na jedzeniu. To nie jest pełny przewodnik po Buffalo jako mieście — jeśli chodzi o szersze zwiedzanie poza jedzeniem, traktuj to jako wycieczkę restauracyjno-przekąskową do Buffalo, a nie kompletny plan zwiedzania.

Anchor Bar: 1964, Main Street, wciąż otwarty

Historia, tak jak opowiada ją sam Anchor Bar i jak akceptuje ją większość dziennikarzy kulinarnych, którzy się nią zajmowali: w nocy 30 października 1964 roku właścicielka Teressa Bellissimo miała pod ręką nadmiar skrzydełek kurczaka — w tamtym czasie ten kawałek trafiał głównie do wywaru — i żadnych pozycji z menu kolacyjnego, by je wykorzystać.

Usmażyła je w całości, obtoczyła w roztopionym maśle i sosie pieprzowym cayenne, i podała z selerem naciowym i dipem z sera pleśniowego, bo akurat to było w chłodni. Jej syn Dominic, który prowadził bar razem z rodzicami, wpisał je do menu. Przez jakiś czas nie miały nazwy; “skrzydełka buffalo” pojawiły się później, gdy inne bary zaczęły kopiować przepis i potrzebowały sposobu, by odróżnić oryginał.

Anchor Bar wciąż jest działającą restauracją przy Main Street, a nie zakonserwowaną wystawą, i tak to też wygląda: przyciemnione światło, ściany trochę zniszczone przez czas, obwieszone pamiątkami i ścianą sławy, która mocno gra na micie. To nie jest zarzut — to naprawdę to miejsce, a zamówienie “oryginalnych” skrzydełek (łagodne, średnie, ostre albo suicidal, według własnej skali ostrości Anchor Bar) to najbliższe, co dostaniesz do smaku wersji z 1964 roku. Tuzin skrzydełek to wydatek rzędu USD 15-20 w zależności od sosu i dodatków; pełny posiłek dla dwóch osób z napojami to bliżej USD 40-60. To dolary amerykańskie, nie kanadyjskie, i łatwo o tym zapomnieć po kilku godzinach po stronie kanadyjskiej, gdzie wszystko było w CAD.

Nie oczekuj wykwintnej kuchni. Spodziewaj się baru, który serwuje w zasadzie to samo danie od czasów prezydentury Lyndona Johnsona, i menu, które rozrosło się o żeberka, burgery i inne klasyki pubowe wokół skrzydełek. To wciąż skrzydełka są powodem, żeby tam pojechać.

Inne miejsca ze skrzydełkami warte drogi

Anchor Bar ma konkurencję, i w zależności kogo zapytasz, część mieszkańców Buffalo powie ci wprost, że inne miejsce robi to lepiej. Duff’s Famous Wings, w stronę kampusu University at Buffalo, to nazwa, która pada najczęściej w tej dyskusji — większe skrzydełka, sos z mocniejszą nutą octu i grono fanów tak samo lojalne jak w Anchor Bar. Gabriel’s Gate, w dzielnicy Allentown blisko centrum, to mniejsza, spokojniejsza opcja w odrestaurowanym budynku z XIX wieku, jeśli turystyczna energia Anchor Bar to nie to, czego szukasz.

To nie jest rekomendacja, by wybrać inne miejsce zamiast Anchor Bar, jeśli chodzi o historię — jeśli sensem wyprawy jest historia powstania, jedź tam najpierw. Ale jeśli masz czas na dwa przystanki, albo wątpisz, że restauracja założycielska automatycznie jest najlepszą wersją ponad czterdzieści lat później, warto wiedzieć, że wśród mieszkańców panuje szczera niezgoda co do tego, która kuchnia robi to najlepiej. To uczciwsza odpowiedź niż udawanie, że jedno miejsce ma monopol na dobre skrzydełka w mieście tak z nimi związanym.

Poza skrzydełkami: Canalside i nabrzeże

Jeśli lunch nie wypełni całego dnia, Canalside to najprostszy dodatek. To odbudowana dzielnica nad brzegiem jeziora Erie, na miejscu dawnego ujścia Erie Canal, z zielonymi terenami publicznymi, małą wystawą o historii kanału, straganami z jedzeniem i zimą lodowiskiem na świeżym powietrzu z widokiem na wodę. Da się tu chodzić pieszo, wstęp jest darmowy, a lokalizacja jest wystarczająco blisko centrum, by nie dokładać dużo drogi do dnia.

Tuż obok Buffalo Naval Park oferuje samodzielne zwiedzanie zacumowanego niszczyciela, okrętu podwodnego i krążownika, jeśli to cię interesuje, choć ma własny bilet wstępu i nie jest szybkim przystankiem. Samo Canalside nic nie kosztuje poza tym, co wydasz na jedzenie czy picie.

Centrum: art deco’wy ratusz

Buffalo City Hall to jeden z lepiej zachowanych rządowych budynków w stylu art deco w kraju, ukończony na początku lat 30. XX wieku, i ma coś, czego brakuje większości ratuszy: publiczny taras widokowy na 28. piętrze, darmowy w dni robocze w godzinach urzędowania. Widok obejmuje centrum, nabrzeże, a w pogodny dzień zarys jeziora. To piętnastominutowy przystanek, nie cel sam w sobie, ale jest darmowy i to prawdziwy zabytek architektury, co jest czymś więcej, niż można powiedzieć o wielu tak zwanych atrakcjach ratuszowych gdzie indziej.

Centrum Buffalo jako całość wynagradza krótki spacer — mieszanka budynków komercyjnych z początku XX wieku z nowszą zabudową jest warta spojrzenia, nawet jeśli architektura zwykle nie jest twoim tematem podczas wyprawy skupionej na jedzeniu. Krótki spacer z przewodnikiem pokazuje więcej z tej historii, niż zebrałbyś samodzielnie w tym samym czasie; kilka godzin z przewodnikiem, który zna te budynki, zamienia zwykły spacer w coś z prawdziwym kontekstem, co warto zarezerwować z wyprzedzeniem, zamiast improwizować na miejscu.

prywatną wycieczkę pieszą po architekturze centrum Buffalo

obejmuje ratusz, otaczające centrum handlowe i historie budynków, obok których większość jednodniowych turystów przechodzi bez zatrzymania.

Jak zrobić z tematu jedzenia pełniejsze popołudnie

Jeśli chcesz połączyć historię skrzydełek z szerszym poznaniem tego, co i gdzie je się w Buffalo, wycieczka kulinarna z przewodnikiem daje więcej w trzy lub cztery godziny niż samodzielny plan zwiedzania, głównie dlatego, że zabiera cię do kilku mniejszych miejsc, których sam byś nie znalazł.

wycieczkę kulinarną po Buffalo łączącą przemieszczanie się pieszo i rowerem między miejscami w różnych dzielnicach

jest zbudowana dokładnie na tym: wiele degustacji, nie jeden długi posiłek na siedząco, co lepiej pasuje do jednodniowej wyprawy, jeśli wracasz samochodem do wodospadów i nie chcesz być najedzony przez całą drogę powrotną.

Jeśli chodzi o nabrzeże, wycieczka rowerowa wzdłuż portu pokrywa więcej terenu niż sam spacer po Canalside, i to rozsądny sposób, by spalić trochę kalorii ze skrzydełek przed powrotem do samochodu.

wycieczkę rowerową z przewodnikiem wzdłuż nabrzeża i portu Buffalo

obejmuje Canalside, zewnętrzną część Naval Park i odcinki wybrzeża jeziora Erie, do których trudno dojść pieszo z centrum.

Dojazd i powrót: dystans, granica i czas

Od strony wodospadów Buffalo jest wystarczająco blisko, żeby nie zjeść całego dnia. Trasa to około 34 km (21 mil) i zajmuje mniej więcej 30 minut w każdą stronę poza szczytem ruchu granicznego, głównie przez Robert Moses Parkway lub I-190, w zależności od wybranego przejścia. Lotnisko Buffalo Niagara International Airport (BUF) leży dokładnie po drodze, dlatego często jest tańszą opcją przylotu dla osób przyjeżdżających z daleka na całą wyprawę, nie tylko na tę jednodniową wycieczkę.

Granica to jedyny element, który może realnie wydłużyć plan. Paszport jest wymagany w obie strony na każdym przejściu lądowym — karta paszportowa lub rozszerzone prawo jazdy działa odpowiednio dla obywateli USA i Kanady, a posiadacze NEXUS przechodzą szybciej, ale żaden z tych dokumentów nie jest wymagany, jeśli masz zwykły paszport. Czas oczekiwania jest nieprzewidywalny: spokojny wtorkowy poranek może oznaczać dziesięć minut na Peace Bridge; letnie sobotnie popołudnie może oznaczać ponad godzinę. Zaplanuj zapas czasu zamiast dopasowywać rezerwację co do minuty.

Jeśli przejeżdżasz przez granicę wynajętym samochodem, najpierw sprawdź umowę wynajmu — nie każda na to pozwala, a zawrócenie na granicy z powodu ograniczenia wynajmu to naprawdę zły sposób na stracenie popołudnia.

Osoby bez samochodu mają niewiele dobrych opcji na tę konkretną wycieczkę. Nie ma bezpośredniej linii transportu publicznego stworzonej z myślą o jednodniowej wyprawie kulinarnej z Niagary do Buffalo, więc to realnie wyprawa samochodem albo z zorganizowaną wycieczką, a nie coś, co złożysz z komunikacji publicznej.

Jeśli wolisz zarezerwować cały dzień

Część odwiedzających woli nie prowadzić samodzielnie przez granicę międzynarodową na przystanek kulinarny, zwłaszcza jeśli to ich jedyny dzień w okolicy wodospadów i nie chcą zajmować się logistyką. Prywatna jednodniowa wycieczka zbudowana wokół twoich priorytetów — łącznie z jedzeniem — zdejmuje to z twoich barków.

dostosowywalną prywatną jednodniową wycieczkę, którą można zbudować wokół przystanku w Buffalo

pozwala samodzielnie ustalić plan zamiast trzymać się sztywnego rozkładu autobusu, co ma znaczenie, jeśli skrzydełka i Canalside są prawdziwym celem, a nie chcesz tracić popołudnia na przystanki, o które nie prosiłeś.

Kilka rzeczy do zapamiętania

Kilka spraw warto powiedzieć wprost. Ceny w Buffalo są w dolarach amerykańskich i nie są identyczne z tym, co zapłaciłbyś po stronie kanadyjskiej za porównywalny posiłek — sprawdź menu, zanim założysz, że twój zwykły budżet z Niagara Falls przeniesie się bez zmian. Anchor Bar jest na tyle popularny, że w szczytowych godzinach lunchu i kolacji w weekendy można natrafić na realną kolejkę; wizyta w środku popołudnia pozwala większości jej uniknąć. I to jest wyprawa kulinarno-sąsiedzka, nie kompletna wizyta w Buffalo — jeśli chcesz muzeów miasta, jego architektury poza centrum czy kultury sportowej w większej głębi, to osobna wyprawa warta zaplanowania na własnych zasadach, a nie wciśnięcia gdzieś przy okazji lunchu.

Skrzydełko podróżowało wszędzie; miejsce, w którym powstało, nie ruszyło się ani o krok. To warte krótkiej wycieczki.